Ervaring klanten

Nieuwe rubriek: Klant uitgelicht

Ed van Evert van ‘de Timmerman’ Kabelbaan 17, Leiderdorp

 

ED02“’s Avonds even niet in houtjes denken”.

 

Auteur: Loes de Blok

 

Afgelopen woensdagavond kwam Ed langs om het spits af te bijten voor een interview voor deze nieuwe rubriek. Na een inleidend praatje over zijn nieuw verworven gehoorapparaatje aan één kant, die hij tijdens het zagen niet kan gebruiken, praten wij over het ontstaan van de Timmerman, destijds nog in Leiden aan de  Hooigracht en later aan de Herensingel.

 

“Mijn opa heeft in 1957 al  ‘de Timmerman’ opgestart. Mijn vader heeft dit voortgezet, met iemand die de winkel dreef, want hij had daarnaast nog een baan als inkoper. En wij zijn mede-eigenaar geworden rond 1983, toen hij nog leefde. In 1988 hebben mijn broer Ruud en ik de winkel overgenomen, toen mijn vader overleed. Dus we zitten al meer dan 30 jaar in het vak. We zijn er beiden echt ingerold. Ik was gestopt met mijn opleiding HTS, waar ik voor het timmeren natuurlijk geen fluit aan heb gehad. Wel om bijvoorbeeld via mijn wiskunde graden in hoeken uit te rekenen. Door doen en interesse tonen in het vak, heb ik het geleerd en door goed naar anderen te kijken”. (Gekscherend) “Als je dat lang genoeg doet, zien ze jou als de vakman”.

 

Doe je nog bijscholing?

“Nee, maar ik heb wel destijds mijn Vakdiploma en Middenstandsdiploma gehaald. Nee ik word volgende week 65, nee. Mijn broer Ruud heeft een heel ander diploma: het slijtersvakdiploma”.

 

Sinds begin dit jaar zijn jullie geen Hubo meer hè?

Nee klopt. We kopen nog wel via Hubo in, *Klik* [afbreken en link naar nwe pagina onze site] maar we zijn geen ‘Hubo de Timmerman’ meer. De naam Hubo is ervan af. De prijsafspraken waren wel redelijk hoor, maar als kleine winkelier ging het ons geld kosten, omdat de marges klein zijn en je ook nog verplicht was aan acties mee te doen en hun krantjes moest inkopen. En het lidmaatschap kost geld en de bonus werd lager. Wij zijn juist gespecialiseerd in maatwerk. Letterlijk: speciaal kozijntje, deurtje, helemaal naar de zin van de klant. De bouwmarkten concurreren elkaar dood, naar mijn mening, maar moeten het hebben van duurdere bijprodukten die je toch koopt als er een actie is. Hoewel ik vorige week wel een koelkast heb kunnen verkopen. Juist ja een koelkast”.

 

Nog toekomstplannen?

“Voor mij is het nog een paar jaartjes volhouden tot Ruud, mijn broer met pensioen kan.  Verkopen van de winkel is passé. Met een beetje geluk krijg je nog wat voor de inboedel. En dan proberen het pand te verhuren.

 

Hoe is de Baanderij voor jou als ‘de Timmerman’?

“Je hebt natuurlijk niet de aanloop als in een winkelcentrum. In het begin duurde het even voor de klant ons weer vond. Maar nu kun je nergens meer een plank op maat laten zagen. En wij doen dat wel, zo nodig met spoed”.

 

Wat vind je het leukst om ‘de Timmerman’ te runnen?

“In feite je vrijheid omdat je eigen ondernemer bent. Al vind ik die vrijheid heel relatief. Moet ik zeggen. Ik heb toch de indruk dat je als winkelier geleefd wordt. Kijk, als ik er achteraf op terug kijk, was ik er niet aan begonnen. Maar ik heb er geen hekel aan hoor! Mijn conditie is niet meer zo goed, dus met een uurtje of drie à vier in de werkplaats heb ik het wel gehad. Aparte dingen maken. Als het klaar is ben ik trots”.

 

Wat vind je een nadeel?

“Iedereen kijkt naar de advertenties van bouwmarkten, daardoor lijkt het goedkoop, maar kijk maar eens goed rond en vergelijk. Dat vind ik gebakken lucht. Wij zijn dan niet duur”.

 

Klus je ook in je eigen huis?

“Ik heb pas nog een keukenkastje gemaakt. Maar ik moet zeggen dat ik geen hele verbouwingen meer doe thuis. Vroeger wel. Maar nee nu niet meer. Dat heb ik wel gehad”.

 

Heb je nog een goede tip voor collega-ondernemers?

“Door de crisis zijn we hard bezig de kosten omlaag te krijgen. We hadden bijvoorbeeld een veel te zware gasmeter, en die hebben we laten vervangen. Scheelt gauw honderden euro’s in het jaar. En bijvoorbeeld een telefoon die we toch niet gebruikten, die ging eruit. Niet je kop in het zand steken”.

 

Tenslotte: hoe ontspan jij je?

“Biertje, even zitten, even rusten. Ja: gewoon alles van je af laten vallen. Vroeger heb ik wel getennist, maar nu niet meer. Ja: – Even niet in houtjes denken – ”.